Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

τσαλακωμενο

26/11/πάτρα
1.
φυλλα που απείθαρχα γλιστρούν για να σωθούν απ το χειμώνα
κι η γης για να τα πάρει και βαθιά για να τον αγαπήσει
την ώρα που ξεμένουν οι άνθρωποι των δρόμων στο χαλάζι
γύρω από το χώμα
σκυφτά κι αγκαλιαστά να προσκυνάνε
αυτή που όλοι οι χορτασμένοι την παραπετάνε
-σε μια φωτιά σκουπιδοτενεκέδων τη γαλήνη
2.
τα φύλλα όμως ούτε και των δέντρων δεν ρωτούν κανέναν
πριν κάποτε αποφασίσουν διαπαντός να εγκαταλείψουν
απείθαρχα όσα ποτέ δεν τα θελήσαν για τη δύναμή τους
μα ουτε και το χώμα της σαρκός τους δεν τα θέλησε στ αλήθεια
κάθε φορά μονάχα που θανατερά τα αγκαλιάζει κάτω από τον ήλιο
κάτω από τη γη μονάχα τα αγκαλιάζει πια κι ούτε θυμάται
3
έτσι κι η ίδια η καρδιά ούτε ρωτα
καθώς απείθαρχα γλιστράει κι από τον ήλιο
λίγο προτού εγκαταλείψει δια παντός , αυτό που την εγκαταλείπει
κι ας αγνοεί κι αν την αγάπησε ποτέ ή αν τώρα τη λυπάται
ούτε ρωτά τους ουρανούς που σβήνουνε μπροστά της
κι ας λένε άνθρωποι και ουρανοί πως μεσα στο χειμώνα
ότι δεν πέθανε στ αλήθεια
πως μόνο έγειρε σε μια φωτιά στο δρόμο και κοιμάται
και λέν ακόμα
πως έτσι μόνο πρέπει να ξεκουραστούν οι χτύποι της
δοσμένοι στην αγάπη
γιατί εκεί μεσα στην αγάπη μοναχά έβρισκε τη δύναμή της
τη δύναμη της που την τάραζε πιο πάνω κι απ την ομορφιά της.
----------------------
σύνθεση/α.β.π.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου