Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Στους μαθητες μου




συνένοχοι στα ίδια ξύλινα λόγια
στα ίδια τσαλακωμένα τετράδια
το δικό μου να σου υπαγορεύει τα ρήματα
το δικό σου να τα κρατά αντιγραμμένα
συνένοχοι στις ίδιες αρνήσεις
για ρουτίνα και αυτάρκεια
και στα ίδια τραγούδια συνένοχοι

συνένοχοι στα ίδια στέκια
αλλά με διαφορά χρονικής φάσης
στα ίδια ηλίθια αστεία με την ανταύγεια
επίθεσης στη μονοτονία που επιβάλλεται τόσο στέρεα
από κάθε επιβεβλημένη αγωνία

ήμουν κι εγώ εκεί πριν μια δεκαετία περίπου
ανάμεσα σε χίλια όνειρα
που κατακρεούργησαν φωτιές από ανώμαλα ρήματα
και ομαλές ιεραρχίες
και έγιναν στάχτη στα μυαλά ανθρώπων που το επέτρεψαν
κι ήταν στο δίπλα θρανίο με επιφανείς και κούφιες ρητορείες
καθώς έβλεπα τα όνειρα τα δικά μου να αντιστέκονται
στη μαχη και να επιβιώνουν
γιατί όσο πιο πολύ με έθαβαν πίσω από συντάξεις
τόσο πιο πολύ εγώ στις ιδέες βυθιζόμουνα

και τώρα άλλαξα και στάθηκα εδώ
στάθηκα εδώ γιατί ελπίζω
πως στη μάχη αυτή που με λες σύστημα
συστηματικά θα σε αντιπαραβάλλω
μπροστά από τα ίδια ανώμαλα ρήματα
μπροστά από τις ίδιες αρχαίες ασυνταξιες
μπας και σου δείξω ότι κανείς
δεν μπορεί να σε μάθει αντανακλαστικά δούλου
όσο εσύ κοιτάζεις πίσω από τις φιλολογικές μου γραμμές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου